FC Berghuizen bouwt verder als ontmoetingspark: “We zijn er niet alleen vóór de wijk, maar ook ván de wijk”
Frank Kattier (51) is geboren en getogen in de wijk Zuid Berghuizen en woont tegenwoordig in het centrum van Oldenzaal. FC Berghuizen zit echter nog altijd diep in zijn genen. Hij voetbalde er zelf, zijn drie kinderen spelen bij de club, hij was er jeugdvoorzitter en sinds november 2024 is hij voorzitter. “Het is een echte wijkclub. Dat voel je in alles.”
“Als je in het eerste speelt, ben je bij ons niet meer waard dan iemand uit het vierde. Iedereen is gelijk.”
De afgelopen jaren is er hard gewerkt aan de toekomst van de vereniging. Niet alleen op het veld, maar ook daarbuiten. Het sportpark kreeg een flinke facelift, met nieuwe kleedkamers, vernieuwde vergaderruimtes en een uitgebreid terras. In mei 2025 werd het vernieuwde park geopend.
Duurzaam vernieuwen
De vernieuwing ging verder dan alleen een mooier clubgebouw. FC Berghuizen zette stevig in op verduurzaming: de kleedkamers en een groot deel van de kantine zijn gasloos gemaakt. Ook werden twee grote wadi’s aangelegd, die regenwater opvangen en zo de druk op de riolering in de wijk vermindert.
“Dat hebben we samen met de gemeente gerealiseerd,” vertelt Frank. “De gemeente heeft een deel voor haar rekening genomen en de club zelf ook. Het is mooi dat we hiermee niet alleen investeren in onze accommodatie, maar ook iets doen voor de wijk.”
Drie woorden die de club typeren
De ontwikkeling van de club begon al eerder. Toen voormalig voorzitter Wim Olde Kalter aantrad, werd Frank jeugdvoorzitter. Samen werkten zij stap voor stap aan meer structuur, een sterkere organisatie en een positief elan binnen de vereniging.
Bij die ontwikkeling stelde FC Berghuizen zichzelf een belangrijke vraag: wie zijn we eigenlijk als club? Tijdens visiebijeenkomsten en inloopavonden met leden ontstonden drie kernbegrippen: samen, gelijk en verbindend. Respect vormt daarbij de basis.
“Bij samen gaat het om iedereen: dames en heren, jong en oud, prestatief en recreatief voetbal. Gelijk betekent voor ons dat een speler uit het eerste niet belangrijker is dan iemand uit een lager team. Natuurlijk zijn er verschillen in bijvoorbeeld trainingstijden, maar daar staat ook verantwoordelijkheid tegenover. Iedereen draagt bij aan de club.”
Verbindend gaat volgens Frank verder dan de eigen vereniging. “We willen verbinding creëren tussen jong en oud, tussen dames- en herenvoetbal, maar ook met de wijk, de stad en de regio.”
Trots op Berghuizen
FC Berghuizen ligt in de Oldenzaalse wijk Zuid-Berghuizen, een wijk met een sterke eigen identiteit. “Heel vroeger was Zuid-Berghuizen onderdeel van Losser en lag het letterlijk voor de rest van Oldenzaal achter het spoor,” vertelt Frank. “Daar werd soms een beetje op neergekeken. Maar je kunt het ook anders zien: er zit hier juist een enorm dorps gevoel en veel saamhorigheid. Daar mogen we trots op zijn.”
Die trots ziet hij steeds meer terug in de wijk. Nieuwe initiatieven, muziek en ontmoetingsplekken geven de wijk volgens hem een andere uitstraling. “We willen als voetbalclub bijdragen aan die beweging. We zijn er voor de wijk, maar willen ook samen mét de wijk iets betekenen voor Oldenzaal.”
Maatschappelijke rol is al aanwezig
De maatschappelijke functie van FC Berghuizen is niet nieuw. Die is zelfs vastgelegd in de statuten van de club. Op en rond het sportpark bestaan al veel verbindingen: de bloedbank maakt gebruik van de locatie, er is samenwerking met het Twents Carmel Lyceum en welzijnsorganisatie Impuls, en het sportpark staat open voor kinderen die in de zomer niet op vakantie gaan. Ook werkt de club samen met Twentse Zorgcentra; cliënten van De LosserHof helpen bijvoorbeeld met het schoonmaken van de kleedkamers.
“Als we alles op een rij zetten, doen we eigenlijk al ontzettend veel,” zegt Frank. “Maar het gebeurt nog te vaak op basis van toeval of omdat iemand ergens aanklopt. We willen daar meer structuur in aanbrengen, zodat mensen goed landen binnen de club en initiatieven echt duurzaam worden.”
Een logische volgende stap
Daarom voelt de aansluiting bij Stichting Ontmoetingsparken Twente voor FC Berghuizen als een natuurlijke volgende stap. De club wil haar maatschappelijke rol verder professionaliseren, zonder het laagdrempelige en dorpse karakter te verliezen.
Frank ziet daarbij drie belangrijke redenen. “De eerste is maatschappelijke impact. We willen dit doen omdat we geloven dat we van betekenis kunnen zijn voor mensen in de wijk. De tweede is dat het de vereniging financieel robuuster kan maken. Niet door alles direct in een verdienmodel te stoppen, maar door er een extra, duurzame pijler onder te zetten.”
De derde reden is de vrijwilligersbasis. “We mogen absoluut niet klagen over de aantallen vrijwilligers, maar we vragen welvaak veel van dezelfde mensen. Als je andere groepen naar het sportpark haalt, kunnen daar ook nieuwe vrijwilligers uit voortkomen. Je hoeft geen affiniteit met voetbal te hebben om iets voor de club of het park te willen betekenen.”
Van losse initiatieven naar een gezamenlijke koers
FC Berghuizen staat nog aan het begin van de ontwikkeling als ontmoetingspark. Een verenigingsmanager is er nog niet, maar er is inmiddels wel een werkgroep gevormd met mensen uit onder meer onderwijs, zorg en politiek.
“Daar ben ik heel blij mee,” zegt Frank. “Het zijn mensen met kennis en ervaring die enthousiast worden van dit onderwerp. Zij kunnen helpen om de juiste mensen op de juiste plek te krijgen en onze plannen concreet te maken.”
Ook een wijklokaal ziet de club zitten. Boven de kantine is een aantrekkelijke ruimte beschikbaar met goede faciliteiten. De komende periode wil FC Berghuizen samen met Stichting Ontmoetingsparken Twente onderzoeken welke doelgroepen en activiteiten het beste passen bij de club en de wijk.
“Nu is het zaak om niet alles tegelijk te willen doen,” besluit Frank. “We hebben al veel losse initiatieven. De volgende stap is om te bepalen waar we goed in zijn, waar de behoefte ligt en daar samen focus in aan te brengen. Zo kunnen we echt uitgroeien tot een ontmoetingspark dat van betekenis is voor Zuid Berghuizen én Oldenzaal.”